Nieuwbericht

Net een auto, behalve in de aanschafprijs

door Jos Straathof

Woensdag 24 mei 2006 - Udenhout - Jongeren worden in - ’gepimpte’ exemplaren aangetroffen, met Hemelvaart is er een heuse toertocht. De opmars van de brommobiel.

Saskia de Mooij bij haar brommobiel Aixam Van 500.4 plus. Voor haar Duitse dog Tischa is het een verhoogd dak. In krap anderhalf jaar reed ze 9000 kilometer.

Foto John Schouten/PVE

Het dieseltje roffelt er lustig op los. De enorme muisgrijze Duitse dog Tischa kijkt door het zijruitje van de Aixam Van 500.4 plus, met verhoogd dak, geluidsinstallatie, afstandsbediening en parkeersensoren. Dit is de brommobiel van Saskia de Mooij uit Udenhout, bestuurslid van de Vereniging Brommobiel Bezitters, de VBB. De Vereniging telt inmiddels zo’n 200 leden. Ruim een kwart daarvan komt uit Tilburg, de plaats waar de vereniging werd opgericht.
Op Hemelvaartsdag organiseert de VBB een toertocht. Samen met minimaal vijftien andere Aixam’s, Microcar’s of Ligier’s hoopt Saskia de Mooij in colonne door het Midden-Brabantse landschap te rijden. ’Langs mooie plekjes’, met een bezoek aan een brommobiel-dealer om de laatste snufjes en modellen te bewonderen. Het zijn soms net automobilisten.

Duurder

Bij de Aixam van Saskia de Mooij is het verhoogde dak voor de hond, de knalgele kleur voor de veiligheid. Veel automobilisten nemen brommobielen (maximaal 45 km per uur) niet bepaald serieus in het verkeer. Toch doet het vervoermiddel, de motorinhoud daargelaten, in weinig onder voor een compacte echte auto. 'Behalve in de aanschafprijs dan', zegt De Mooij. Haar Aixam kostte zo’n 12.000 euro, heel wat duurder dat de gemiddelde kleine Japanner. Ook reparaties lopen in de papieren.
Er rijden inmiddels zo’n 20.000 brommobielen in Nederland rond. De Mooij: 'Verwar ze niet met gehandicaptenvoertuigen. Dat vinden wij niet leuk.' Gehandicaptenvoertuigen zijn nóg kleiner en mogen niet op de rijbaan, maar moeten op het fietspad. En dat is voor een brommobiel weer verboden.

Maar gemeenten maken het de brommobielers af en toe wel lastig. Elke bezitter vloekt op het C9-bord. 'Daarmee proberen gemeenten langzaam verkeer te weren', legt De Mooij uit. Op het witte vlak, binnen de rode rand staan een tractor, een bromfiets en een fiets onder elkaar afgebeeld. Maar ook brommobielers mogen er dan niet rijden, terwijl een fietspad, ook verboden, vaak het enige alternatief is. 'Ze strooien met die borden.' Uit pure onnadenkendheid, vermoedt ze.

Jongeren

Er rijdt volgens Saskia de Mooij ’van alles’ in een brommobiel. In ieder geval één categorie waarmee het bestuurslid niet blij is. Er zijn mensen die in een brommobiel stappen omdat hun rijbewijs is afgenomen of omdat ze om medische redenen niet in een auto mogen rijden. Een gevaarlijke categorie.
Maar verder: rijk en arm, oud en jong. Vooral bij de laatste groep worden de karretjes steeds populairder. Jongeren kopen vaak goedkope tweedehands exemplaren en ’pimpen’ ze volledig met spoilers, veelkleurig neonlicht, en geluidsinstallaties van honderden watts.
Saskia de Mooij schafte haar brommobiel aan toen haar man in België, ’in the middle of nowhere’, bedrijfsleider op een camping werd. Geen openbaar vervoer, en niet in het bezit van een rijbewijs een klassieke reden om in te stappen. Ook nu haar man inmiddels op een camping in Udenhout werkt, is de brommobiel een uitkomst. In krap anderhalf jaar reed ze 9000 kilometer. De Mooij: 'Ik ga er overal mee naar toe. Plankgas kan mijn Aixam zestig.'

De Feiten

Iedereen die voor 1980 is geboren kan een bromfietscertificaat aanvragen, waarmee in een brommobiel mag worden gereden. Degenen die jonger zijn dan 26 moeten een theorie-examen afleggen om een bromfietscertificaat te krijgen. Op 1 oktober 2006 wordt het bromfietsrijbewijs ingevoerd. Mensen die al een certificaat hebben kunnen dit omruilen nieuwe bestuurders krijgen te maken met een theorie- en praktijkexamen. De Vereniging van Brommobiel Importeurs schat de kosten voor de opleiding hiervan tussen de 1000 en 1500 euro.